Wat voor mij het meest bijzonder is, is dat mijn begeleiding mij ziet als mens en niet als cliënt

Eerste contact met AanZetThuis

Toen de organisatie waarbij ik woonde failliet ging, moest ik noodgedwongen vanuit Kampen verhuizen. Via Bemoeizorg in Almelo kwam ik in contact met AanZet Thuis. Vanaf dat moment kreeg ik niet alleen onderdak, maar ook de begeleiding die ik nodig had. Ik heb ruim twee jaar bij jullie gewoond, in een periode waarin ik stap voor stap weer grip kreeg op mijn leven.

Een eigen plek en wat begeleiding voor mij betekent

Na deze tijd kreeg ik een woning via de woningbouw met een driepartijen overeenkomst. Helaas moest ik door omstandigheden veroorzaakt door anderen besluiten deze woning te verlaten. Ik verhuisde binnen Almelo en ook in deze moeilijke periode stond de begeleiding naast me. Ze waren er voor me, hielpen waar nodig en zorgden dat ik niet alles alleen hoefde te dragen.

Omdat Almelo uiteindelijk geen gezonde omgeving voor mij bleek, ben ik samen met mijn begeleider gaan zoeken naar een nieuwe start. Die vond ik in Enschede, waar ik nu een eigen woning en begeleiding heb. Mijn begeleiders hebben me geholpen met alles wat daarbij kwam kijken: papierwerk, ventileren, verhuizen, afspraken maken, contact met instanties, meegaan naar gesprekken en het verduidelijken van informatie.

Wat voor mij het meest bijzonder is, is dat mijn begeleiding mij ziet als mens en niet als cliënt. Ze zien wat ik nodig heb, onderbouwen wat ze signaleren en pakken samen met mij op wat ik moeilijk vind. Daardoor leer ik het uiteindelijk zelf te doen. Mijn huidige begeleider neemt me serieus, ziet wat ik (nog) niet kan en zoekt samen met mij naar oplossingen. Soms doe ik het eerst met hulp om vertrouwen op te bouwen, daarna kan ik het alleen.

Trots op mijn ontwikkeling en bereikte doelen

Ik ben trots op hoe ver ik gekomen ben. Ik heb veel doelen gehaald die ik zonder begeleiding nooit bereikt zou hebben. Ik heb weer contact met mijn jongste dochter. Iets dat zonder dat duwtje in de rug misschien nooit gelukt was. Ik kan mijn grenzen aangeven bij de mensen die ik liefheb, zoals mijn moeder, en ik zorg dat zij nu de zorg krijgt die zij nodig heeft.

Ik ben trots dat ik zelf zie hoeveel ik geleerd heb. Vroeger hield ik veel binnen, maar nu durf ik alles bespreekbaar te maken; mijn successen én mijn valkuilen.

Mijn advies aan iemand die net begint met zorg ontvangen

Als ik anderen iets mag meegeven, dan is het dit:
Wees niet bang om te zeggen wat je nodig hebt. Fouten maken mag; daar leer je van en niemand rekent je erop af. En wees altijd eerlijk tegen je begeleider, want juist dan kun je het meest bereiken.